سروتونین

صبح قرار بود بریم کارای سربازیو انجام بدیم ولی بابام نبود :/ . قبل بیدار شدنم رفته بود سر کار . منم که توی زمستون عرق شدید میکردم وقتی با وسایل عمومی تا اون بیمارستان میرفتم . الان که تابستون داره شروع میشه و از صبح هوا آفتابیه 😁🫠 .

وقتی درمورد کارای معافیت فکر میکنم توی ذهنم هزار تا سکانس ساخته میشه . سکانس هایی درمورد اتفاق هایی که ممکنه بیفته . صحبت های منطقی می‌سازم و البته داستان سازی هم میکنم . این یعنی وسواس با خیالبافی ناسازگار قاطی میشه و یه همچین چیزی به وجود میاد . آشغال های تجزیه کننده !

واقعاً نمی‌دونم که چطور بعضی چیزارو اندازه بگیرم ولی وسواس نداشته باشم درموردشون . مثلاً تمریناتِ روزانهٔ مغز رو نمی‌دونم چطور بسنجم . با کلمات بسنجم ؟ ( عالی ، خوب ، متوسط ) یا با اعداد ؟ ( بیشتر از 1h ، بین نیم ساعت تا یک ساعت ، بین پنج دقیقه تا نیم ساعت ) . ولی تمام تلاشم رو میکنم که گندِ اندازه گیری رو در نیارم و راحت بگیرم این آمار گرفتن هارو .

🩵

قرار بود یک روز درمیون سریع یه دور برم حموم که کتوکونازول رو استفاده کنم ولی این زمانبندی کاملاً به هم ریخت متأسفانه .

💜

قرار بود چهارم تیر برم کمیسیون پزشکی برای شورای سه نفره ، ولی چهارم تیر میخوره به روز عاشورا 🤦😂 . یارو حواسش نبود چه تاریخی رو اعلام می‌کنه . 

💚

یکم تیر ماه هم میرم روانپزشک . نمی‌دونم این دفعه ام بگم دو ماهه بنویسه یا یکماهه .

🤍

امروز خیلی خوابیدم و نمی‌خوام این کارو تکرار کنم ولی نمی‌دونم چرا نمیتونم جلوی خودمو بگیرم 🤦 . خیلی اوضاع روانم داغونه این روزا . من نمی‌دونم چرا همیشه لبخند میزنم جلوی آدما . عادت کردم به پنهانکاری و در خفا زندگی کردن . این حجم از محافظه کاری درست نیست ، ولی کسیو ندارم که بهش اعتماد کنم و حرفای واقعیمو بگم و بغلش کنم . حتی پدر و مادرم برام غریبه‌ن . متأسفانه اکثر اوقات در تیم حریف بازی میکردن و میکنن و احتمالاً خواهند کرد . توی این شرایط نمیشه راز های قلبمو به زبان بیارم . مثل قدیم و مثل همیشه ، در وبلاگ حرفمو میزنم .

🩷

می‌خوام یه سری دستاورد کوچیک روزانه ، ولی طولانی مدت داشته باشم . این کار باعث میشه حال روانیم بهتر بشه . هرچند که واقن مسخرست که دو ساعت در روز رو به حدود سه تا کارِ پیش پا افتاده اختصاص بدم و بقیشو دراز بکشم یا بشینم piano tiles 2 بازی کنم !

❤️

بذار یه چیز جالب بگم درمورد این روز ها : من چند روزه ، با اینکه دوس دارم سریال evil رو ادامه بدم ، ولی حتی سریالی که دوس دارمو ندیدم .

🧡

فردا احتمالاً با بابام بریم که تایم شورای مسخره رو تغییر بدیم .

این پست رو میخواستم ساعت ۱۵ پست کنم ولی ارور میداد و بلاگیکس برام قطع بود .

گزارش صبح ، تا ساعت ۱۵ و خرده ای ! : صبح ، زود بیدار شدم و همون اتفاق همیشگی افتاد. ینی باز هم خوابیدم چون کسی بیدار نبود و چراغ ها خاموش بودن . ولی قبل از اینکه بخوابم ، تصمیم گرفتم برم یه چیزی بخورم . حوصله سفره ولو کردن و صبحانه خوردن هم نداشتم ، بنابراین بجای صبحونه ، میوه خوردم ! حدوداً ۹ تا هلوی کوچولو . بعدش دارو های صبح رو خوردم که فلووکسامین ۱۰۰ ، بوپروپیون ۱۵۰ و پروپرانولول ۲۰ بودن . و بعد از این کار ها ، دراز کشیدم و آروم آروم خوابم برد . البته در همون حین یکم با گوشی ور رفتم و بلاگیکس و پیام رسان های داخلی که دم دستی بودن و فیلترشکن نمی‌خواستن رو چک کردم .
 
نمی‌دونم قضیه چیه که یکم توی دلم احساس آرامش میکنم ، ولی هنوز دست و دلم به کار نمیره . وقتی وزش باد کولر و صدای اون رو حس میکنم ، یه جور خاصی میشم و یاد قدیم میفتم . یاد دوران امتحانات نوبت دومِ هر سال ، علی الخصوص دوران دبستان . اون دوران ، صبح ها با استرس درس هارو دوره میکردم و میرفتم مدرسه . مامانم و مامان چندین نفر از دانش آموزا که باهم دوست شده بودن ، کنار یه درخت معروفِ توت حرف میزدن و میگفتن و میخندیدن تا از سر جلسه بیاییم بیرون و نتیجه رو بهشون بگیم ! وقتی امتحان رو خوب میدادم ، کل وجودم آروم میشد . من کلاً از کودکی استرسم زیاد بود و وقتی کم کم می‌خواستیم بریم سر جلسه و توی حیاط مدرسه بودیم ، مث سگ درس هارو دوره میکردم و یه سری چیزارو که زود یادم می‌رفت رو سعی میکردم بزور و با رمز ، یه گوشهٔ ذهنم بچپونم تا امتحان تموم شه و تصمیم بگیرم که همه اطلاعات رو از مغزم پاک کنم 😂 . قبل امتحان و حتی بعضاً سر امتحان ، به شدت دستشوییم می‌گرفت با اینکه آب زیادی نخورده بودم و اون احساسِ شدید منطقی نبود . بعضاً پیش میومد که به میزان چند قطره سوتی میدادم 🤦 . بگذریم ..... الان که حرف میزنم ، بنظرم حس آرامش بعد از امتحان رو دارم . اما از طرفی متوجه هستم که زندگیم نابود شده و الان برای چیز های کوچیک دارم می‌جنگم ! من نمی‌خوام رؤیای دیگران رو بدزدم ، فقط می‌خوام مث بقیه کنکور بدم و مثل اکثر دانش آموز ها و پشت کنکوری ها بدون سهمیه برم دانشگاه ، اما فرآیند معافیت سربازی موجب شده که نتونم این کارو بکنم . امسال هم هدر رفت و واقعاً قلبم میگیره وقتی درموردش فکر میکنم . انگار شایستگی امتحان دادنم ندارم :( . اگه اسرائیل و آمریکا لطف کنن و یکم دیر تر حمله کنن ، جلسه شورای سه نفره رو میتونم خودم حضوری شرکت کنم و درمورد گذشته ای که داشتم براشون حرف بزنم . درمورد شاید سی هزار بار ناامید شدن و امیدوار شدن :) . درمورد حداقل دویست بار به فروپاشی روانی رسیدن . درمورد اوج گرفتن OCD و افسردگی و اضطراب فراگیر در دوران متوسطه دوم . درمورد خفن و باهوش محسوب شدن توی کلاس و اول شدن هام توی کلاس در امتحانات سراسریِ تستی ای که میگرفتن . درمورد اینکه چقدر شکسته و خسته شدم بخاطر احساس تنهایی و شکست عاطفی ای که احمقانه و لانگ دیستنس بود . اولین وابستگی عاطفیم ، قبل از شروع یازدهم و در دوران تابستون بود . آخر اون سال هم رابطه اون شخص با من شکراب شد و بداخلاق شد و می‌خواست ولم کنه ولی نمی‌تونست و ترجیح می‌داد عصبی باشه ، تا خودم کلافه بشم و ولش کنم :) . آخرشم فک کنم قبل از اتمام کلاس یازدهم بود که با توهین از دستم خلاص شد 😂 . اگه توهین نمی‌کرد قطعاً نمیتونستم ولش کنم چون در حد مرگ وابسته بودم . شاید بد نباشه یکم درمورد « سندروم ادل » بدونید . سرچ کنید متوجه میشید . من حال ندارم توضیح بدم 😂 . پس ، تا زمان اتمام کنکور ، سه تا اتفاق خیلی سخت افتاد : شکست عاطفی ، احساس تنهایی شدید ، ناتوانی در درس خوندن و حتی نظافت شخصی ! من کلاس دوازدهم میتونستم تا اواسط سال به شکل پخش و پلا اول بشم ، ولی با گریهٔ شدید در خفا . از یه جایی به بعد نابود نابود شدم و هیچ انرژی ای برام نموند که بخونم . حتی امتحانات مدرسه هم حال نداشتم بدم ، و سر جلسه فقد میخواستم بلند شم برم خونمون ! موقع امتحان دادن ، نمیتونستم پاهامو تند تند تکون ندم ، چون اصلاً نمیتونستم روی صندلی بشینم . وقتی نتایج کنکور اومد ، از طریق مشاور مدرس فهمیدم که جزو پنج نفر آخر کلاس شدم 😄💔 . مشاور مدرسه و پدر و مادر و فامیل شروع کردن به جنگیدن که باید بری دانشگاه و نباید دوباره کنکور بدی ! تا چند ماه با خانوادم میجنگیدم که راضی شن . کل انرژیم برا راضی کردن اینا هدر رفت 😂 . آخرش نزدیک کنکور بودم و خوندنم فایده خاصی نداشت ، علی الخصوص اینکه کرونا هم اومده بود و شکست عاطفی دوم هم خورده بودم و بیشتر از قبل احساس تنهایی میکردم . خیلی سخت بود . قلم چی میدادم ولی به زور ! با تقلب ! حتی حال تقلب هم نداشتم و اکثر اوقات انگار حتی کپی پیست هم نمیتونستم بکنم 😅 .

حوصله ندارم بقیشو بگم ولی بد نیست که کلی گویی کنم : شکست عاطفی سوم و چهارم و پنجم هم خوردم ! رفتم دانشگاه ، چهار ترم متوالی مشروط شدم . از دانشگاه اخراجم کردن . دانشجو هایی که منو میشناختن بخاطر نمرات پایینم و عجیب شدنم ، از من کم کم خوششون نمیومد که حتی حرف بزنن . ترم چهارم دختر ها حتی سعی میکردن سلام علیکم نکنن :) . اکثرشون منو آنفالو کردن و بعد از اخراج از دانشگاه ، اون چند نفرم آنفالوم کردن . البته هنوز چند تا از پسر های دانشگاه منو دارن 😂 . برای بار ششم ، این دفعه وابستگی عاطفی سنگینی برام پیش نیومد ولی باز هم یکیو خیلی دوس داشتم و باهاش خیلی صمیمی شدم و حتی اونم باهام خیلی صمیمی شد . برای بار ششم ، یه دختری از من خوشش اومد و منم چند برابر وابستش شدم ، ولی وقتی ازم جدا شد ، خیلی ناراحت نشدم چون سر شده بودم :) . راستی ، اولین کنکورم سال ۹۸ بود . ۹۹ و ۱۴۰۰ هم دادم . چهار ترم از دانشگاه رو مشروط شدم . کنکور ۱۴۰۳ رو در دوران پایانیش یذره مطالعه کردم و رفتم سر جلسه . هرچند تمرینی بود . بعدش فهمیدم که کلاً نمیشه دیگه برم دانشگاه مگر اینکه سربازیم تموم شه . خواستم سربازی رو با معاف از رزم تموم کنم ولی از منِ « مغز ترکیده » مث سگ کار میکشیدن و بعد از آموزشی که توی یه کلانتری کار میکردم ، روزانه شاید دو ساعت می‌خوابیدم :/ . که البته یه هفته و خرده ای اونجا بودم و بعدش خودم دیگه نرفتم و سرباز فراری شدم ! خواستم معافیت دائم بگیرم ولی ، دفعه اول : معافیت شیش ماهه . دفعه دوم : معافیت شیش ماهه ، دفعه سوم : معاف از رزم مجدد ! گرفتم . بعدش اعتراض زدیم و دفعه چهارم هم : معاف از رزم مجدد دادن . دفعه پنجم هم خورد به جنگ و شورای سه نفره رو مث دفعه چهارم نمی‌خواستن با حضور من برگزار کنن ولی به زور تونستیم حضوریش کنیم و ۴ تیر باید ساعت ۷ صبح ، شورای عالیِ اونجا باشم . امیدوارم جنگ نشه با حداقل به اینجا نرسه و همه جارو تعطیل نکنن مث قبل . دیگه جون نمونده برام . من خیلی چیزارو نگفتم ، چون حوصله نوشتن ندارم . وگرنه اگه بخوام کامل بنویسم اندازه یه کتابِ کلفت حرف بزنم 😂 . چه دورانی گذشت ! 🤦 امیدوارم تباه نشم و به چیزی که می‌خوام برسم . ❤️

می‌خوام امروز متفاوت از دیروز باشه . ینی یکم به درد بخور تر باشم ! توی وبلاگی که برنامه ریزی ها و ساعت مطالعه ها ثبت میشدن ، از الان چیزای دیگه ای هم ثبت میشن . این موارد رو با توجه به شرایطم خوب حساب میکنم : کتاب ( درسی ، کمک درسی ، غیر درسی ) ، مدیتیشن ، قرآن ( عربی و ترجمه ) ، تمرین دو دست ( اسم دقیقش رو نمی‌دونم ) ، کنترل درماتیلومانیا ، ذکر ( لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم ، سوره فلق ، سوره ناس ، آیة الکرسی کامل ، صلوات ) ، دعا ( یستشیر )

وقتی اینترنت بین الملل وصل شد و تونستیم بریم بلاگفا روم نشد اونجا پست بذارم 😄💔 . چی باید گفت اونجا ؟ من قبلاً یه وبلاگ پر از پست های روزمرگی داشتم که از تابستون ۹۸ هر روز پست میذاشتم اونجا . ۹۸ و ۹۹ و ۱۴۰۰ به سختی و به شکلی فاجعه جلو رفت . انقدر بد جلو رفت که فک کنم یه روز از روز های سال ۱۴۰۰ یا ۱۴۰۱ اون وبلاگ رو ول کردم ولی پاکش نکردم و یه وبلاگ دیگه زدم . سال های ۱۴۰۰ تا دی ماه ۱۴۰۴ هم فاجعه جلو رفت و بعد از اینکه به اینجا مهاجرت کردم تصمیم گرفتم تا وقتی نتیجه خوبی در کنکور نگرفتم به بلاگفا برنگردم برای پست گذاشتن . 

الان که به گذشته نگاه میکنم واقعاً تعجب میکنم که چطور اون بار روانی رو تونستم تحمل کنم ! اگه سال ۹۶ به من میگفتن که حداقل تا سال ۱۴۰۵ قراره شکنجه روانی بشی ، شاید همونجا جا میزدم 😅🤦 .

روزی که گذشت رفتم پول هایی که تا کنکورم به اجبار باید خرج بشن رو ، با نوشتن کار هایی که باید بکنم تخمین بزنم . کم نیست واقعاً ☹️ . اگه اونا منو خسته تر از اینی که هستم نکنن و مغزم رو تخریب نکنن و از الاغ ها مشورت نگیرن ، قطعاً ( البته به لطف خدا ) نتیجه بزرگی میگیرم . ولی آیا خانواده می‌ذارن OCD و افسردگی شدید و اضطرابم حداقل زیاد نشن ؟ 

اگه این جنگی که امشب ایران شروع کرد ادامه پیدا کنه و به اینجایی که هستم برسه ، دوباره کمیسیون پزشکی رو غیر حضوری میکنن و دکتر هاش غیب میشن 🤦😅🥲 . بخدا سر شدم . دیگه دردم نمیگیره . فقد لبخند تلخ میزنم :) . فقد امیدوارم و از خدا میخوام که دوباره شیر تو شیر نشه و ۴ تیر بتونم حضوری برم اونجا و کارا درست و بدون اخلال انجام بشن .

انقدر از هوش مصنوعی برنامه سروش سوال پرسیدم که دهنم سرویس شد . ولی متأسفانه فقد تونستم سوالاتم رو در قالب پنج پیام بپرسم .

سوالام اول درمورد سریال evil بود و بعدش به ترامپ و اپستین و حضرت مهدی رسید و بعدش متمرکز شد روی دلیل اینکه جن نمیتونه جسم پایداری رو شکل بده و باقی نگه داره .

وقتی به آخرین سوالِ آخرین انشعابِ پرسش ها رسیدم ، دهن خودم و هوش مصنوعی سرویس شد چون جفتمون نمی‌تونستیم همدیگرو قانع کنیم با جوابمون . و متاسفانه دیگه نتونستم جواب هوش مصنوعی رو بدم چون ظرفیت روزانه پیام تموم شد .

حوصله ندارم درمورد مکالمه حرف بزنم و متن مکالمه هم متأسفانه خیلی بلند بود و شما حوصله خوندنش رو ندارید . پس جا اشغال نمیکنم .

🌹🌹🌹🌹🌹

خلاصه امروز ، فصل اول سریال Evil تموم شد و جالب بود آخرش . پر از ازدحام و سوال های بی جواب موند و ذهنم رو بیش از پیش مشغول خودش کرد که دنیا انقدری که میبینیم بی حساب و کتاب نیست و دست های پنهان زیادی پشت پرده‌ست . و مث چند سال پیش دوباره علاقم به ناشناخته های عوالم غیب بیشتر شد .

🌹🌹🌹🌹🌹

سه تا کارو خیلی دوس دارم در زمان حال انجام بدم :

 تمرینِ معروفِ نوشتن اعداد و حروف ، هر کدوم با یه دست متفاوت به صورت همزمان باهم .

مدیتیشن

خوندن و فهم قرآن . البته به صورت سوره به سوره های متفاوت از نظر مکانی . نه اینکه پشت سر هم بخونم . ( متن + ترجمه )

از بین ایرانی ها الگوی زندگیتون چه کسیه ؟ چه کسی توی ذهنتون انسان بزرگی شناخته میشه ؟ ( لازم نیست خیلی معروف باشه . همین که توی اینترنت بشه درموردش مطلبی رو خوند کفایت می‌کنه . پس اگه معروف نبود ، ناشناخته هم نباشه ❤️) 

اگه حوصله داشتین یکم توضیح بدین درمورد دلیل جوابتون .

آخرین پستی که گذاشتم مربوط به سه روز پیش بود . طی این مدتی که چیزی گفته نشد ، کار خاصی نکردم جز اینکه حالم یکم بهتر شد . 

الان چک کردم و دیدم که قسمت ۹ ام فصل اول سریال evil و قسمت ششم از فصل فعلیِ سریال from ( هر هفته یه قسمت میاد ) رو دیدم .

و level پیانو تایلز از ۷۹ به ۸۴ رسید و شونصد تا رکورد جدید هم اضافه شد از جمله اینکه توی یه آهنگ تونستم رتبه ۱۳ جهان رو در قسمت all the time بدست بیارم 😅 . خودم برگام ریخت به معنای واقعی ! درضمن توی قسمت piano challenge فعلاً سومم و بخاطر فیلترینگ شاید نتونم یه سری مراحلش رو طی کنم و رتبم به فنا بره . در واقع مدلش طوریه که قبل از هر مرحلهٔ این قسمت ، باید یه تبلیغ رو کامل ببینی . و وی پ ان احتیاجه برای باز کردن تبلیغات . و توی این وضعیت ، اینترنت عادیمون ایراد داره ، وای به حال vpn و تبلیغاتی که یکی درمیون شاید کلاً باز نشن 💔🫠 .

 یه بازی رستوران داری که توش باختن معنی ای نداره و فقد پیشرفت می‌کنی هم ریختم و یکم معتاد این بازی شدم . ولی حس میکنم قراره در آینده از چشمم بیفته . نمی‌دونم چرا 😅 .

دوولینگو رو هم دوباره دارم ادامه میدم . دو سه روزی میشه . البته زبان یاد نمی‌گیرم و فعلاً دارم ریاضیشو جلو میبرم که در XP عقب نیفتم و بتونم day streakعم رو افزایش بدم .

روزی که گذشت ، حموم هم رفتم . اولش نمی‌خواستم برم ولی وقتی رفتم ، نمی‌خواستم بیام بیرون 🤦🫠😅 . با توجه به این که بخاطر دارو ها خیلی عرق میکنم و الآنم که تقریباً هوای تابستونی شروع شده ، صورتم و بدنم چرب شده بود و واقعاً کلافه شده بودم . فک کنید کلافه باشید ولی یکی دو هفته حموم نرید ! خیلی سخته این وضعیت ، مگه نه ؟ 😄 به هر حال بسی تمیز شدم . و اینکه ، احتمالاً فردا برم ریش هارو با ۴ کوتاه کنم و آنکارد هم در حد وسعم بکنم 😆 . ای کاش بلد بودم سایه بندازم ....

کندن پوست شست های دستم زیاد شده . البته یکم کنار ناخنِ انگشت های اشاره‌م هم ایجاد شده متأسفانه ☹️ . آخرین بار که درماتیلومانیا رو سعی کردم متوقف کنم و موفق هم شدم ، بخاطر شوق دیدن دختری بود که توی مجازی باهاش آشنا شده بودم . نمی‌دونستم که دست تقدیر طوریه که نمیتونم از نزدیک ببینمش و باهاش صمیمی بشم . خلاصه ... شاید یکی دو سال پوست دستم رو نکندم حتی توی دورانی که اون دختر نبود . بعدش به خودم اومدم و دیدم که دلیلی برای زحمت کشیدن برای حفظ این عادتِ خوب ندارم . پس چرا دستم باید خوشگل و بدون ایراد باشه ؟ برای چه کسی خودمو آماده نگه دارم ؟ نتیجه این شد که الان شل میگیرم اکثر اوقات . بازم خداروشکر که لب به سیگار و قلیون نزدم هیچ وقت حتی یک پوک ! و خداروشکر که تا حالا مشروب رو امتحان نکردم و باهاش کبد و مغزمو به شکل دوبله سوبله در به داغون نکردم . الان سالم نیستم ، ولی هرکی ( ۹۹ درصد آدما ) جای من بود خودشو خیلی داغون تر میکرد .

صبح سعی میکنم یکم شیمی بخونم و یکمم کتاب غیر درسی رو ادامه بدم . کارای تفریحی هم که خود به خود انجام میدم هرچند که عمقِ دلم ، تحت هر شرایطی با دلتنگی پر شده . بعدشم ! کدوم تفریح ؟ توی گوشی چرخیدن که تفریح نیست 😄 .

جونم براتون بگه که روزی که گذشت ، انگار یکم بهتر بودم هرچند که اتفاق خاصی نیفتاد . بابت این مقدار حال خوبی که به من اضافه شد خداروشکر 🌹🫂 .

مجموعاً این کارارو کردم :

پیانو تایلز رو که دیروزش آپدیت کرده بودم رفتم بازی کنم و فک کنم چهار تا level رفتم بالا . هر دفعه که بازی میکنم حداقل سه تا رکورد جهانی میزنم و میرم توی لیست ۳۰۰ نفر اول . البته بهترین رکوردم فک کنم ۱۹ جهان بوده و این موضوع بخاطر نقطه ضعفمه . من دو انگشتی بازی میکنم در حالیکه آدمای خفن ، چهار انگشتی بازی میکنن . منم دوس دارم که چهار انگشتی بازی کنم ، ولی می‌خوام قبلش همه آهنگ های بدون پول رو آزاد کنم و levelعم در حد آدمای شاخ بشه 😂 . در حال حاضر level 79 هستم .

قسمت ۸ ام از سریال Evil هم دیده شد . خیلی خیلی قسمت عجیبی بود ! عجیب ترین چیزی بود که تا الان توی این سریال دیدم . این سکانس رو تصور کنید تا بفهمید چی میگم : « دختر حامله ای هستید که وسط مزرعه و بین گیاهای سبز رنگ ، در شب ظلمانی زایمان میکنید . وقتی بچتون از بدنتون میاد بیرون ، می‌بینید که یه بچه جنه ( بچه شیطان ) . قیافش عین هیولا هاست . و شما پرده های اطراف جنین رو با دست پاره میکنید و با شوق و اشتیاق ، لب های اون هیولارو بوس میکنید و با خوشحالی ، بدن کج و کوله و عجیبش رو میمالید به خودتون ! » جالبه مگه نه ؟ 🤦😆

شب بعد از شام رفتیم خونه عممینا . بد نبود و حال و هوام عوض شد . خرگوششونم که غول‌پیکر شده بود دیدم و بغل کردم ولی تاوانشو پس دادم و مو های زیادی از بدنش چسبید به لباسم . فک کنم تا آخرین لحظه استفاده از اون لباس ، نشه مو هارو جدا کرد چون تی شرتم یجوریه که ازش چیزی راحت جدا نمیشه و یکم حالت پرز داره توی خودش .

راستی نزدیکای عصر رفتم نون خامه ای گرفتم و زدیم تو رگ . خدایا ممنون که نون خامه ای رو آفریدی 🥰 . راستی قبلاً یه دوستی داشتم که مث عشقم دوسش داشتم . بخاطر علاقه زیاد ، براش لقب درست میکردم و یکیش نون خامه ای بود 🥺 . ( نون خامه ای ، سفید برفی ، باربی ، یوزپلنگ خوش خط و خال ( 😆 ) و... ) . مجازی بود البته . من یکم اضطراب شروع رابطه رو دارم ؛ هرچند که مدیریت کننده خوبی هستم ولی میترسم گند بزنم و فلان دختر حس کنه توی انتخابش اشتباه کرده و وقتشو با من هدر داده . البته دیگه توی مجازی عاشق نمیشم هیچ وقت ! تجربه های قبلی برام خیلی سنگین بودن . الان فقد باید از دنیای مجازی بیرون بیام و در دنیای واقعی برم یه دختر خوب پیدا کنم . البته الان تمرکزم روی چیز دیگه ای باید باشه ، ولی نمیتونم احساساتمم در درون مغزم منفجر و تجزیه کنم !

الان یک ساعتی از روز شنبه گذشته . صبح که بشه و خورشید خانوم بیاد بالا ، دوباره به شکل رسمی شروع میکنم به خوندن .

برای هرکسی که این پست رو بخونه دعا کردم . لطفاً شما هم برام دعا کنید اگر حوصله داشتین :) .

امروز که داشتم فکر میکردم ، با فرض اینکه دوباره به شهرای ایران حمله های گسترده نشه ، حتماً تا حدود یک ماه دیگه به صورت حضوری شورای سه نفره برگزار میشه و منم راضیشون میکنم که حقمو که معافیت دائم هست بدن . آینده برام واضح تر شده . چون کارا هرچند خیلی سخت و پیچیده ، ولی به هر حال انجام شدن و دیگه غول های سرسخت رو پشت سر گذاشتم . چیزی نمونده جز یک جلسه شورا . که امیدوارم جنگ نشه و حضوری برگزار کنن که بتونم دوتا جمله زر بزنم و حرفم و گذشته ام شنیده شه !

بنابراین می‌خوام شروع کنم به خوندن . خوندن اینها : ریاضی ، فیزیک ، شیمی . کتاب کمک درسی زیست رو متاسفانه باید بروز بگیرم چون همش تغییرات قابل توجه و تأثیرگذاری ایجاد میشه .

فعلاً همین کار هارو میکنم . برنامه های پیچیده و عجیب نمیخوام بریزم . الان باید حال روانیم بهتر شه و ساعت مطالعمم نسبتاً قابل قبول بشه و به پنج شیش ساعت برسه . همین و بس !

امروز داشتم فکر میکردم که بعد از عید برم یه آزمونی رو ثبت نام کنم . بین قلم چی و ماز و سنجش داشتم تحقیق میکردم و فکر میکردم که کدومو برم بعداً ؟ با توجه به « برآیند رتبه ها توی حوزه های مختلف » ، قلم چی رو به همسری برگزیدم . از بین همه خوبان .

کتاب غیر درسی « کتابخانه نیمه شب » رو هم ادامه خواهم داد .

من کله شق تر از این حرفام که هدفمو ول کنم ! هدفم و مشکلاتم بزرگن ولی خدا بزرگتره . پس حرف دیگران به درک . بذار فکر کنن که احمق و دیوونم که نمی‌رم سراغ کار آزاد یا نمی‌رم بیرون خوش بگذرونم . این جماعت تا وقتی به هدفت نرسی میزنن تو سرت ! وقتی می‌رسی به هدفت یهو مهربون و طرفدار و پاچه خوار و متواضع میشن جلوت ! 

دیروز قسمت ۶ و امروز قسمت ۷ سریال Evil رو دیدم . سریال جالبیه ولی هنوز داستان در ابهام قرار داره و پشت اتفاقات رو نشون نمی‌ده که چی میگذره .

به امید جنگ گسترده نشدن تا آخر روزِ ۴ تیر ۱۴۰۵ 😅 . دیگه نمیخوام سر کار گذاشته بشم .

امروز صبح به همراه پدر و مادر رفتیم برای کارای معافیت ! دوندگی زیادی داشتیم و با دو نفر از کارمند های بیشعور دعوای لفظی کردم چون داشتن با خونسردی و بی تفاوتی اذیتمون می‌کردن ! ولی بذار آخرشو بگم : چهار خرداد شورای کوفتی سه نفره برگزار میشه با حضور خودم .

قسمت ۴ و ۵ فصل اول Evil هم دیده شد بعد از اینکه اومدیم خونه و خوابیدم .

امروز بزور رفتم شورای عالی پزشکی در بیمارستان X . حال نداشتم صبحانه بخورم . برا همین چند تا ازین شلیل کوچولو ها و چند تا توت فرنگی خوردم و روش دارو هامو خوردم ! 🤦🫠😅 دکترم بفهمه ازم قطع امیدِ صد در صدی می‌کنه !

وقتی رسیدم فهمیدم خانومه که باهاش دفعه قبل حرف زدم نیست که بخواد پاسخگو باشه ولی همکاراش بودن . ولی خب اونا که نمی‌دونستن با خانومه چه صحبت های  کردیم و که نتیجه ای گرفتیم . برا همین دو نفر از همکاراش اسم من و کد ملیمو زدن و صرفاً گفتن اسمت نیست اینجا ! ( نه تنها شورای سه نفره رو خودشون تنهایی برگزار نکرده بودن ، بلکه حتی اسمم برای بررسی شدن وجود نداشت ! 😂🤦 ) یارو گفت معرفی نامه باید میاوردی برامون از یگانت ! بهش گفتم که ایناهاش ! کاغذشو همراهم دارم ! گفت نه ! جهت ارجاع به شورای سه نفره باید باشه . ولی روش جهت ارجاع به یه چیز دیگس 🫠 . پس خلاصش این بود که :

۱_ خانومه نبود .

۲_ یارو گفت اسمت برای شورای سه نفره توی سیستم نیست .

۳_ و گفت حتی اگر اسمت اینجا بود حضوری نمیومدی چون جنگه .

۴_ و گفت معرفی نامه جدید از یگانت نداری که تورو بخوایم وارد سیستم کنیم !

راستی یه چیز باحال ! پرسیدم خانومه کلاً چه زمانایی میاد ؟ چه روز هایی ؟ و جواب ناامید کننده و جالبش این بود :

هر روز هست . صرفاً امروز نیومد ( 😂😂😂 ) . 

ینی پیش خودم گفتم تف تو این شانس ! نمی‌دونم چرا وجود و دخالت اجنه رو حس میکنم 🤔 . طبیعی نیست این حجم عظیم از بدشانسیِ پشت سر هم ! توی این سریال Evil هم به این موضوع اشاره شده . پیشنهاد میکنم ببینید .

امروز قسمت ۲ و ۳ فصل اول Evil دیده شد .

عصر هم رفتم از فلان جا سیب زمینی و گوجه بگیرم . و به شدت عرق کردم . صبح که راه افتادم و رفتم تا بیمارستان و برگشتم ، واقعاً توی عرق ذوب شدم ! موقع برگشت دیگه دستمال کاغذی هام ته کشید و منم دیگه پاک نکردم سر و صورتم رو . نتیجه این بود که از همه جام آب می‌چکید ! 🫠

دلیل عرق کردن هام دارو های روانپزشکیه و دلیل حاشیه ایش هم کم تحرکیمه . پس احتمالاً حالا حالا ها این حالت باهام بمونه . چون دارو ها قرار نیست کم بشن . و منم موافق کم شدنشون نیستم چون محرک های ناامید کننده و عصبی کننده و افسرده کنندهٔ زیادی در زندگیم دارم که هنوز قدرتمندن . به لطف خدا ، این شیاطین انسی که دارن در کار های اداریِ معافیت جلومو میگیرن رو خنثی میکنم و نمی‌ذارم زندگیمو به سمت خودکشی کردن سوق بدن . لعنت خدا بر روانپزشکِ روانیِ اون بیمارستان که کارمو انقد سخت و طولانی کرد . خدا با منه . جرتون میدم بیشرفا !

امروز حوصلم کمتر سر رفت چون حداقل فیلمای بیشتری دیدم . راستی صبح نتونستم بزنم بیرون برای شورای عالی پزشکی . زمانش دلخواهه ، ولی واقعاً داغون بودم صبح . نیاز بود یکی بیاد بغلم کنه 🫠 . ولی خب خواهری ندارم و مادرمم چند سال پیش بغلم کرد . راستش مامانم فقد روزای خاصی مث عید نوروز احساسش کار می‌کنه و بقیه سال خنثاست . این چند سال ، حتی عید نوروز هم نذاشتم بغلم کنه چون جسم و روحمو ازم گرفتن . الان که دارم بهش فکر میکنم اعصابم خرد میشه ... بذار بحثو عوض کنم و درمورد چیزایی که دیدم بگم :

۱_ قسمت اول فصل اول سریال Evil

۱_ شرک ۳

۳_ یکی از اولین انیمیشن های تاریخ که میکی موس ۱۹۳۶ بود .

۴_ احتمالاً اولین انیمیشن تاریخ که میکی موس ۱۹۲۹ بود .

صبح هم چاره ای ندارم جز اینکه بزنم بیرون و برم شورای عالی پزشکی . ای خدا 🤦 .... 

خب ... اگه بخوام از کار هایی که امروز کردم بگم ... تقریباً به هیچی میرسیم ! وقتی بهتون میگم هیچی ، شاید کارای متفرقه رو پیش فرض بگیرید ، ولی کار های فرعی هم تقریباً وجود نداشتن .

قسمت های ۱۵ و ۱۶ سریال friendly rivalry رو دیدم و هرچند فاجعه تموم نشد ، ولی بازم جالب نبود آخرش 😅 . چهار شخصیت اصلی به فنا رفتن 🤦😂 . فصل دومش داره ساخته میشه . امیدوارم زود بیاد بیرون و ببینیم بلاخره تکلیف « وو وولگی » و « جه‌یی » و « چوی کیونگ » و « یه‌ری » چی میشه . درضمن درمورد « جه‌نا » هم هیچی گفته نشد جز اون صحنه های آخر سریال ، که پایان بازی داشت .

و یه چیز دیگه ! « شرک ۲ » رو هم دیدم . آخرین بار در دوران کودکی دیده بودمش . شاید فردا هم شرک ۳ رو ببینم ! واقعاً نمیشه با دوبله خفنی که داره نخندید . ما بچه بودیم نمی‌فهمیدیم خیلی چیزارو . ولی الان که بزرگ شدم یه سری سکانس ها برام واضح شدن و نکته های ریز کارتون برام واقن جذابیت پیدا کردن .

فردا به لطف خدا ، ایشالا می‌خوام برم شورای عالی پزشکی . هیچ حسی ندارم . ولی نتیجه رو میگم بهتون .

امروز حالم از خودم به هم خورد . هیچ کاربردی نداشتم . ای کاش خدا میتونست تبدیل به انسان بشه و بیاد منو انقدر کتک بزنه که بیهوش بشم . ده تا مشت به صورت . ده تا مشت به شکم . بیست سی تا لگد به شکم و پهلو ها و کمر . ولی مدل خدا اینطوریه که کتکت هم نمیزنه . انگار میخواد بگه لیاقت همینم نداری ! ولی خب ... منطقاً خدا خیر منو میخواد . خدا بودن با خیر خواه بودن همراهه ، وگرنه خدایی وجود نداره . و بخاطر دلایل فلسفی ، دنیای بدونِ خالقِ کائنات قابلیت وجود داشتن به صورت مستقل رو نداره . خدایا ، منو دریاب ❤️ ....