یللی تللی همراه با کمی آرامش
آخرین پستی که گذاشتم مربوط به سه روز پیش بود . طی این مدتی که چیزی گفته نشد ، کار خاصی نکردم جز اینکه حالم یکم بهتر شد .
الان چک کردم و دیدم که قسمت ۹ ام فصل اول سریال evil و قسمت ششم از فصل فعلیِ سریال from ( هر هفته یه قسمت میاد ) رو دیدم .
و level پیانو تایلز از ۷۹ به ۸۴ رسید و شونصد تا رکورد جدید هم اضافه شد از جمله اینکه توی یه آهنگ تونستم رتبه ۱۳ جهان رو در قسمت all the time بدست بیارم 😅 . خودم برگام ریخت به معنای واقعی ! درضمن توی قسمت piano challenge فعلاً سومم و بخاطر فیلترینگ شاید نتونم یه سری مراحلش رو طی کنم و رتبم به فنا بره . در واقع مدلش طوریه که قبل از هر مرحلهٔ این قسمت ، باید یه تبلیغ رو کامل ببینی . و وی پ ان احتیاجه برای باز کردن تبلیغات . و توی این وضعیت ، اینترنت عادیمون ایراد داره ، وای به حال vpn و تبلیغاتی که یکی درمیون شاید کلاً باز نشن 💔🫠 .
یه بازی رستوران داری که توش باختن معنی ای نداره و فقد پیشرفت میکنی هم ریختم و یکم معتاد این بازی شدم . ولی حس میکنم قراره در آینده از چشمم بیفته . نمیدونم چرا 😅 .
دوولینگو رو هم دوباره دارم ادامه میدم . دو سه روزی میشه . البته زبان یاد نمیگیرم و فعلاً دارم ریاضیشو جلو میبرم که در XP عقب نیفتم و بتونم day streakعم رو افزایش بدم .
روزی که گذشت ، حموم هم رفتم . اولش نمیخواستم برم ولی وقتی رفتم ، نمیخواستم بیام بیرون 🤦🫠😅 . با توجه به این که بخاطر دارو ها خیلی عرق میکنم و الآنم که تقریباً هوای تابستونی شروع شده ، صورتم و بدنم چرب شده بود و واقعاً کلافه شده بودم . فک کنید کلافه باشید ولی یکی دو هفته حموم نرید ! خیلی سخته این وضعیت ، مگه نه ؟ 😄 به هر حال بسی تمیز شدم . و اینکه ، احتمالاً فردا برم ریش هارو با ۴ کوتاه کنم و آنکارد هم در حد وسعم بکنم 😆 . ای کاش بلد بودم سایه بندازم ....
کندن پوست شست های دستم زیاد شده . البته یکم کنار ناخنِ انگشت های اشارهم هم ایجاد شده متأسفانه ☹️ . آخرین بار که درماتیلومانیا رو سعی کردم متوقف کنم و موفق هم شدم ، بخاطر شوق دیدن دختری بود که توی مجازی باهاش آشنا شده بودم . نمیدونستم که دست تقدیر طوریه که نمیتونم از نزدیک ببینمش و باهاش صمیمی بشم . خلاصه ... شاید یکی دو سال پوست دستم رو نکندم حتی توی دورانی که اون دختر نبود . بعدش به خودم اومدم و دیدم که دلیلی برای زحمت کشیدن برای حفظ این عادتِ خوب ندارم . پس چرا دستم باید خوشگل و بدون ایراد باشه ؟ برای چه کسی خودمو آماده نگه دارم ؟ نتیجه این شد که الان شل میگیرم اکثر اوقات . بازم خداروشکر که لب به سیگار و قلیون نزدم هیچ وقت حتی یک پوک ! و خداروشکر که تا حالا مشروب رو امتحان نکردم و باهاش کبد و مغزمو به شکل دوبله سوبله در به داغون نکردم . الان سالم نیستم ، ولی هرکی ( ۹۹ درصد آدما ) جای من بود خودشو خیلی داغون تر میکرد .
صبح سعی میکنم یکم شیمی بخونم و یکمم کتاب غیر درسی رو ادامه بدم . کارای تفریحی هم که خود به خود انجام میدم هرچند که عمقِ دلم ، تحت هر شرایطی با دلتنگی پر شده . بعدشم ! کدوم تفریح ؟ توی گوشی چرخیدن که تفریح نیست 😄 .