سروتونین

دیروز یه فیلم خاص ژاپنی دیدم که بخاطر صحنه جرم باحالی که داشت زدم از اول دیدمش 😅 . یه قتل خیلی کثیف ولی دقیق داشت اون فیلم . مثبت ۱۸ هم هست . اسم : Run or die . امتیاز IMDb اون فیلم به شیش هم نمی‌رسید ، ولی برای من خیلی خیلی تأثیرگذار بود . شاید زشت باشه گفتنش ، ولی با دوتا شخصیت اصلی فیلم که مجرم هم بودن همزاد پنداری و هم ذات پنداری میکردم ! هر موقع یکی از شخصیت ها گریه میکرد ، روح منم شروع به گریه میکرد و قلبم خرد میشد بخاطر شرایط اون خانوم . خدایا ، آدمای تنها رو نجات بده که مثل شخصیت های اصلی فیلم نابود نشن 💔 .

این فیلم خیلی خوب قشنگیای کشور ژاپن رو نشون میداد و بیشتر از قبل منو مجاب میکرد که یه روزی اونجا زندگی کنم 🥲 . توی ایران کسی منتظرم نیست در حال حاضر . شاید بعداً دوباره یه انسان مهربون و باهوش و هدفمند در سر راهم قرار بگیره . کسی که قبل از خوب شدنم بذاره باهاش ارتباط داشته باشم و گردنم بگیره 😄 . یه چیزی میگم شاید این یکیو واقعاً بد بدونید ، ولی بعضی وقتا با پیامبر اسلام همزاد پنداری میکنم . پیش خودم میگم که اونم خیلی اذیت کردن . و چقدر زیبا بود که یه خانوم پشتش وایساد ، وقتی همه ولش کرده بودن و پشتشو خالی کرده بودن . شاید در حال حاضر بی لیاقتم . شایدم حکمت خیلی پیچیده ای پشت این زندگی مزخرفه . من چیزی حالیم نمیشه :) . دیگه اصلاً نمی‌خوام خدا زندگیمو زیر و رو کنه . فقد میخوام لبخندِ غیر زورکی بزنم !